ایساتیس

همین که امیرحسین از آکادمی حذف شد، دوباره شعارها اوج گرفت، رای من کو؟ فکر کنم اولین بار با حذف آدرین این قضیه اتفاق افتاد، بعد بالا اومدن امیربهمن ماجرا را کش دار کرد، تبانی بابک سعیدی با ندا هم زمزمه هایی برانگیخت و یا می گفتن گوگوش به امیرحسین علاقه داره. فعلا امیربهمن و امیرحسین رفتن تا این دو زمزمه بخوابه، اگه ندا اول بشه، همه احتمالا دادشون در میاد که دیدی گفتیم تقلب میشه و احتمالا بابک سعیدی میشه چیزی در مایه جنتی. گذشته از این ها، انتخاب ارمیا و مجید به خوبی سلیقه موسیقیایی اکثریت مخاطبان رو نشون داد و اضافه شدن ندا به این جمع هم بازتابی است از اون نبرد سلیقه ها که در ایران هم میشه ردش رو دید، کلاسیک ها و مدرن ها، شرقی و غربی. من اینها رو خیلی سرسری نوشتم، دانش موسیقیایی هم خیلی ضعیفه ولی به نظرم آکادمی موسیقی گوگوش که دیگه تعداد رای هایش داره به اندازه نصف برنامه نود و حتی بیشتر میشه - این هفته بیش از یک میلیون و ششصد هزار رای دادند و این واسه یه شبکه ماهواره ای با این سطح دسترسی و پازاریت عظیم، یعنی شانزده میلیون رای- یک نمونه خیلی خوب برای تحلیل های جامعه شناسانه است، کار سخت و وسیعی هست ولی اگر بشود، نتایج مهمی در بر خواهد داشت. به صورت کلی می گویم که رفتار مخاطبان در رای دادن و همچنین کامنت ها، واکنش شون به حذف چهره های محبوب شون، خاله زنکی ها، تفاوت سلیقه ها، تضادها، شایعات و ...، تطبیق های خیلی زیادی با رفتارهای دیگر جامعه در حوزه سیاسی هم دارد. البته این همه تعریف و تمجید کردم، دلیل بر این نیست که من هم شعار ندهم خانم گوگوش رای منو پس بده، واقعا این مجید حقش بود که ملت به جای امیرحسین انتخابش کردن؟