پيراهن زردهاي مالزي ديروز در همسايگي ما جمع شده بودند، در همان استاديومي كه چندي پيش بانو جنيفر قر داده بود، اون به وقت شب بود ولي اين جنبش سبزي هاي مالزي، از كله سحر اومده بودن، انبوه پيراهن هاي زرد و بوق هاي قرمز. جمعيت جوان شان هم قابل توجه بود و بافت شان مردانه بود تقريبا. استاديوم مملو از معترضان بود و پيرامونش. تا لنگ ظهر بوق زدند، بيانيه خواندند و شعار دادند، لبخند هم يادشان نمي رفت. نه چماقي بود، نه حصاري، نه بازداشتي و نه حتي حضور چشمگير پليس. زندگي به نرمي و خوشي در خيابان بغلي شان جاري بود، قبل و بعد از اعتراض.