محمد قوچانی در هفته نامه مرحوم شده شهروند امروز، مرتب دنبال اوبامای ایران و اصلاح طلبان می گشت و چند سرمقاله هم در این باب نگاشت. در میان اصلاح طلبان هم گرایش هایی اینچنین - البته نه  چندان منطبق با استدلال های قوچانی - دیده می شود. مانند اشاراتی که برای آمدن سید حسن خمینی می شود، یا درخواست هایی که از میرحسین موسوی و حتی محمد خاتمی _ از حیث توانانی جذب رای - می شود. اما امروز سخنان آیت الله محمد یزدی، رئیس جامعه مدرسین قم ( یکی از کانون های مهم تصمیم گیری در جناح اصولگرا) را می خواندم. درباره عبور از دولت احمدی نژاد حرف زده بود. خیلی صریح و روشن گفته بود: "دفاعيات مقام معظم رهبري از دولت نهم در حدي است كه عبور از آن را مجاز نمي‌دانيم و با توجه به مسائل و افراد موجود دليلي براي عبور از احمدي‌نژاد نداريم." همین استدلال حتما مورد توجه بخش وسیعی از اصولگرایان در آینده هم قرار خواهد گرفت. به عبارت بهتر، سیاست ورزی در ایران  حداقل در چندماه آینده و برای انتخابات  88، اوباما نمی خواهد، شاقول می خواهد، نصب العین و یا کدخدا. به نظر می رسد بخش مهمی از اصولگرایان اکنون چنین چیزی دارند و یا اینکه در دقیقه 90 از آن برخودار خواهند شد، به دلخواه و یا اجبار. دعوای درونی و بیرونی هم بیشتر برای اثبات مهم بودن و امتیاز گرفتن است. اما شاقول اصلاح طلبان کجاست؟ کیست؟ نه اینکه اصل ماجرا  و چنین  فرایندی در  عالم سیاست درست است ولی در فضای قبیله ای سیاست این دیار، واقعیت همین است. باید کدخدا را پیدا کرد، نه اوباما.