این روزها سعی کردم واکنش های احتمالی به اظهارات احمدی نژاد در جمع روحانیون وابسته به جامعه مدرسین را رصد کنم. که گفته بود در عراق قصد ربایشش را داشته اند و الهام نیز تائید کرده بود که آمریکا این نیت را داشته است. واکنش های داخلی سه نوع بودند. نفی، سکوت و یا اشاره به میل به جنجال سازی نزد احمدی نژاد. بهترین نوشتار را از غلامحسین کرباسچی دیدم در روزنامه امروز کارگزاران. اما جمع بندی این واکنش ها روشن می سازد که اکنون در نگاه اکثریت نخبگان ایرانی، اعم از اصولگرا و اصلاح طلب، بر سر بی رنگ بودن حنای احمدی نژاد اجماع وجود دارد. البته جامعه روشنفکری هم الان می تواند سرش را بالاتر بگیرد و هشدارهایی که ۳ تیر سه سال پیش به عوام داد، را یادآوری کند. امید که این حنای بی رنگ به چشم توده ها هم بیاید و دگر باره این انتخاب ها، در باور مردم نگنجد. سوم تیر به گمانم می تواند یک نقطه عطف و شایسته ستایش باشد و تداعی کننده این نکته که یک اشتباه می تواند چه پیامدهای وحشتناکی داشته باشد.