روزنامه نگاری از دید سیاستمداران جالب است. همین که نقدشان - حتي كمرنگ- می کنی ، وابسته به ديگران مي شوي ، پول گرفته اي كه تخريبش كني و امثالهم. اما اگر در ستايش آنها بنويسي ، اوضاع برعكس مي شود. روزنامه نگار انديشمند و قابل احترام مي شوي و امثالهم. در ميان نخبگان و مردم هم وضع چندان توفيري ندارد. مرتجع ، روشنفكر ، اصلاح طلب و اصولگرا هم ندارد. همه يك ساز مي زنند. مانده اي كه هستي و درباره چه مي نويسي؟ اساسا چه بنويسي؟!