ایساتیس

...

isatis — Sat, 02 May 2009 01:37:18 GMT

...

لعنت

isatis — Sun, 19 Apr 2009 12:03:32 GMT

.... لعنت به عشق، عاشق و معشوق .....

شباهت های شعارهای انتخاباتی با سیب زمینی

isatis — Wed, 15 Apr 2009 17:26:18 GMT

" ۴ پیشنهاد برای اصلاح قانون اساسی"، "تاسیس تلویزیون خصوصی"، "مخالفت با نظارت استصوابی"، "تقسیم سهام شرکت های نفت"،، "هر خانواده؛ یک مسکن"،...، اینها شعارهایی هستند که این روزها توسط نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری به طور مستقیم و یا تلویحی سر داده می شوند. تازه! هنوز احمدی نژاد و نفرات دیگر هم به طور جدی وارد صحنه نشده است و احتمالا بازار شعار از این هم داغ تر و عمیق تر می شود. جالب اینکه همه مردم فهیم می دانند که این شعارها، عملی نمی شود، ولی باز هم رای می دهند و کاندیداهای رشید هم علیرغم تجربه های قبلی، می دانند که عملی نمی شود بازهم تاکید می کنند که شعارها را عملی می کنند. خوب! در و تخته با هم جور شده و از قدیم و ندیم هم گفته اند که "خلایق، هرچه لایق". نکته دیگر اینکه در این دوره البته سطح شعارها بالاتر رفته و به همین جهت پیش بینی می شود که کروبی تا قبل از انتخابات نسخه مورد نظر خویش از قانون اساسی را آماده و بین مردم منتشر کند، میرحسین به خیابان ها برود و با گشت ارشاد درگیر شود، احمدی نژاد هم مسکن و زمین بین مردم خیرات کند، مثل سیب زمینی. آهان! می شود گفت که بنیادی ترین شعارهایی که یک کاندیدا می تواند طرح کند و یا اساسی ترین تغییرات ممکن در ساختار سیاسی و قانونی جمهوری اسلامی، این روزها مثل سیب زمینی های مفتی دولت نهم، از پشت تریبون ها خیرات می شود. خدا خیرشان بدهد، بالاخره این مردم غمزده، شادی و امید می خواهند. خوب! یک راه شادکردنشان هم، جوک گفتن است.

...؟!

isatis — Sat, 11 Apr 2009 21:59:18 GMT

۱- به نظر شما میرحسین موسوی رئیس جمهور بشود یا نشود، فرقی می کند؟ به عنوان نمونه پس از انتخاب میرحسین موسوی، در رویه کاری قوه قضاییه، نیروهای مسلح، صدا و سیما، شورای نهگبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام، مجلس خبرگان رهبری، بنیاد مستعضفان و جانبازان و آستان قدس رضوی ( مهمترین نهادهای اقتصادی کشور)، کمیته امداد امام خمینی( مهمترین نهاد خدماتی کشور) شورای عالی امنیت ملی و یا مهمترین حوزه های سیاست خارجی، تفاوتی ایجاد می شود؟ مجلس شورای اسلامی و شوراهای شهر و روستا هم که فعلا در اختیار اصولگرایان است و ائمه جمعه هم که به امورات خویش مشغول هستند. کی بود می گفت رئیس جمهور تدارکاتچی نیست؟!

۲- گویا رویه مهندس موسوی آنگونکه رئیس ستادش اعلام کرده، اصلاح طلبی اصولگرایانه است. چیزی در مایه جامعه مدنی خاتمی که در دوره ای به مدینه النبی وصل شد و آخرش هم معلوم نشد که این دو چه نسبتی با هم داشته و دارند؟!

آن روی سکه یک گزارش

isatis — Thu, 09 Apr 2009 12:36:18 GMT

این روزهای خبرهای متعددی از دستگیری تعدادی از افراد فعال در حوزه پورنوگرافی منتشر شده و می شود. در میان اطلاعاتی که درباره این افراد ارائه شده است، نکات جالبی درباره جامعه مخاطب این گروه هم دیده می شود که جای تامل بیشتری دارد، مثلا اینکه "شبكه مورد نظر با جذب بيش از 300000 كاربر ثبت نام شده و تعداد بسيار زيادي كاربر ثبت نام نشده فعاليت مي نموده است. همچنين اعضاء فعال اين سايت اقدام به تهيه كليپ هاي مستهجن با هدف ترويج بي بند و باري هاي اخلاقي و پرداخت پول به توليد كنندگان اين كليپ ها در سطح كشور و انتشار آنها در سطح بسيار وسيع نموده اند. اين كليپ ها تا كنون حدود 3500000 بار دانلود شده اند. سايت اصلي اين شبكه (avizoon.com) روزانه به طور متوسط 25000 نفر بازديد داشته است. (اين آمار با توجه به فيلتر بودن اين سايت در داخل كشور مي باشد.) و یا شهروز و. با نام مستعار شهروزخان ... تنها در سايت آويزون 400 كليپ مستهجن ايراني منتشر كرده كه اين كليپها در حدود سه ميليون و دويست هزار بار دانلود شده است كه اين مقدار خود بيانگر كميت و كيفيت كار وي مي‌باشد."
همانگونه که در گزارش ها تاکید شده، این آمار در حالی بدست آمده که این سایت ها در داخل کشور فیلتر شده بودند. ساده تر اینکه دست اندرکاران برخورد با اینگونه فعالیت ها، آیا فکری برای حجم تقاضای موجود در جامعه و علل و عوامل آن هم کرده اند. انگار داستانی مانند مبارزه با اعتیاد در جریان است. در این میان مسلم است که وصل کردن این جریان به براندازی نرم و ناتوی فرهنگی، ساده سازی و خودفریبی است. طبق معمول عادت کرده ایم که مواظب اموال خود نباشیم و همسایه مان را دزد کنیم.

حاشیه نویسی برای یک نشست

isatis — Wed, 08 Apr 2009 06:58:18 GMT

بالاخره اولین نشست خبری میرحسین موسوی برگزار شد. کار من حاشیه نگاری بود:
- در حالي که به نظر مي‌رسيد ظرفيت سالن بسيار بزرگ آمفي تئاتر موسسه اطلاعات در اين نشست خبري تکميل نگردد، با حضور کم سابقه خبرنگاران و عکاسان خارجي و داخلي اين سالن مملو از جمعيت گرديد به طوريکه رقابت شديدي بين خبرنگاران براي يافتن جاي مناسب درگرفته بود.
- کنفرانس خبری مهندس موسوی در محل سالن آمفی تئاتر روزنامه اطلاعات برگزار شد. پیش از شروع کنفرانس، جنب و جوش خبرنگاران جالب بود. آنها نیز چون سیاستمداران تازه عید دیدنی ها را شروع کرده بودند.
- حضور بیش از 300 خبرنگار و عکاس داخلی و خارجی و تمایل فراوان آنها برای طرح پرسش، فضای خاصی بر سالن حاکم کرده بود.
- در ابتدای مراسم از خبرنگاران خواسته شد که بلوتوث تلفن همراه خود را برای دریافت فایل های تبلیغاتی روشن کنند.
- ازدحام بیش از حد عکاسان برای ثبت تصاویر مهندس موسوی، موجب تاخیر در برنامه شد. اصرار چندباره مجری نیز نتیجه نداد و سرانجام موسوی با قرار گرفتن پشت تریبون توانست از حلقه محاصره آنها نجات یابد.

روزگار شیرین ما

isatis — Tue, 07 Apr 2009 08:28:18 GMT

دادگاه حکمم را تایید کرده است. باید دوباره اعتراض کنم. امیدوارم قبل از اینکه راهی زندان شوم، بتوانم در دادگاه حضور یابم و از خودم دفاع کنم. دیشب هم با یکی از دوستان که دستی در فعالیت های سیاسی دارد، هم صحبت شدم. از سفر خارج از کشور که برگشته، فهمیده دیگر ممنوع الخروج است و روز بعد که محل کارش مراجعه کرده، برگه اخراج در دستش نهاده اند. روزگار شیرینی است نازنین.

دل خوش سیری چند؟

isatis — Mon, 06 Apr 2009 13:16:18 GMT

نوشتن درباره اش دیر شده است و چون همیشه بی فایده، اما این روزها مرگی دیگر وجدان ها را مکدر ساخته است؛ مرگی مبهم، در زندان اوین، مرگ یک وبلاگ نویس، نگفته بودند که به جایی وابسته است، حکمش هم اعدام نبود، قرار بود دو سالی میهمان اوین باشد و بعد برگردد، خانواده اش هم منتظر بودند و در تلاش برای آزادی زودترش، اما خبر رسید که مرده است. دلایل مرگش هم هنوز به طور مشخص اعلام نشده است، شفاف هم شود، اهمیتی ندارد. چون او مرده است. امید رضا میرصیافی در تاریخ نوزدهم بهمن 87 به شعبۀ پانزدهم دادگاه انقلاب تهران احضار و زندانی شد. این وبلاگ نویس پیش از این در اردیبهشت ماه سال جاری نیز بازداشت و پس از چهل ویک روز با سپردن وثیقۀ صد میلیون تومانی آزاد شده بود. امید رضا میر صیافی در آبان 87 محاکمه و به اتهام "فعالیت تبلیغی علیه نظام " به شش ماه و به اتهام "توهین به مقامات نظام" به دو سال زندان محکوم شد. بر اساس همین حکم شعبه پانزده دادگاه انقلاب اسلامی تهران رسیدگی به دیگر اتهام موجود در پرونده یعنی توهین به پیامبر و مقدسات را در صلاحیت خود ندانسته و آنرا به دادگاه کیفری تهران واگذار کرده است. خوب! این روزها بازار انتخابات گرم است. مسئله اصلی این است که انتخابات دوقطبی می شود یا سه قطبی؟ کروبی کناره گیری می کند یا ولایتی می آید؟ مجاهدین انقلاب اسلامی از میرحسین حمایت می کند؟ احمدی نژاد رضایت همه اصولگرایان را راضی می کند؟ در این میانه پرهیاهو، مرگ یک وبلاگ نویس چه اهمیتی می تواند داشته باشد. کما اینکه حتی در هیچکدام از سایت های وابسته به اصلاح طلبان نمی توان ردی از خبر مرگ یک وبلاگ نویس یافت. چه خوب و متناسب گفت سهراب سپهری: مرد بقال از من پرسید : چند من خربزه می خواهی؟ من از او پرسیدم : دل خوش سیری چند؟

گزارش یک سرک

isatis — Sat, 04 Apr 2009 21:23:18 GMT

دیروز عصر سری به بچه های فعال در حوزه انتخابات زدم. به شدت مشغولند و روزهای پرکار و البته بدتری را هم در پیش دارند. البته خیلی ها واقعا صلواتی کار می کنند و امیدشان تغییر وضع موجود است. این دوره انتخابات، منحصربفرد است و غیر قابل پیش بینی. شاید به همین دلیل است که خیلی ها مثل قالیباف هوس آمدن به صحنه ندارند. نکته دیگر اینکه بر خلاف دوره های قبل، از همین الان معلوم است که یکی دو میلیون رای خیلی مهم است و به همین جهت مثلا ماندن و یا انصراف کروبی برای جبهه اصلاحات خیلی تعیین کننده شده است. نام و چهره خاتمی هم علیرغم نبودش، بدجوری در ستادهای اصلاح طلب سنگینی می کند. بعضی ها هنوز امید دارند که دقیقه ۹۰ برگردد. چند ماه پیش همه می گفتند که مرد میدان نیست و دقیقه ۹۰ کنار می کشد، حالا حرف از آمدنش است. ستادهای میرحسین هم فعال هستند ولی بدنه خیلی قوی و کارکرده ای ندارند. چیزی شبیه ستادهای احمدی نژاد در دوره قبل. پول هم ندارند، باز هم مثل احمدی نژاد در دوره قبل. چون از صدقه دولت داری، این دوره وضع ستادهای احمدی نژاد از ستادهای کروبی هم بهتر است. شاید در روزهای آینده و با حمایت مشارکت، کارگزاران و مجاهدین انقلاب از موسوی، وضع ستادها بهتر شود. در مجموع فعلا فقط تکلیف شیخ اصلاحات روشن است که رای نمی آورد، بقیه چیزها مبهم است و نیازمند گذر زمان.

پیامک های طنزآلود

isatis — Sat, 04 Apr 2009 11:51:27 GMT

دیشب یکی دو پیامک طنزآلود دریافت شد، درباره سال اصلاح الگوی مصرف. در بازنشر آنها نیز مشارکت کردم. خوب! بیماری همه گیر است. گمان می کنم که شعار امسال، بهترین شعاری است که در سالهای اخیر طراحی و اعلام شده است. مطمئن هستم که بر خلاف سال های دیگر که مثلا به بهانه نوآوری، دستگاه های احرایی ولخرجی کردنشان شکوفا می شد، امسال تلاش های خوبی برای صرفه جویی صورت می گیرد و در مجموع به نفع مردم و کشور است. اما اینکه در جامعه امروزی ما، جدی ترین و ضروری ترین مقوله ها نیز به تمسخر گرفته می شود، موضوعی است که جای کنکاش جدی دارد. شاید نشان از شکاف جدی بین مردم-دولت دارد. اینکه هر کاری مثبتی هم می شود، خیلی ها فکر می کنند، نقشه ای پشت آن است،شاید نشان از یک بیماری وسیع و عمیق اجتماعی دارد که جلوه هایی از آن را در پیامک های روزمره می بینیم. عوارض بیماری بدبینی جامعه البته تنها متوجه حاکمیت نیست، بلکه روابط میان فردی را نیز آلوده می کند و کلی آمار پنهان و پیدای ناهنجار تولید می کند. شاید هم خبر از یک اعتراض خاکستری و در حال گسترش می دهد. هرچه باشد، میمون نیست.