چند روز تعطيلي ، فرصت مناسبي پيش آورد براي اينكه همراه خانواده خانمم ، به يك سفر كوتاه بروم. براي نخستين بار به استان چهارمحال و بختياري رفتم و براي دومين بار به كهگيلويه و بوير احمد . اين چند نكته، گفتني هاي  اين سفر است ، ناگفتني ها بماند.

1-  - فرض کنید شما منتقد نحوه اداره امور کشور هستید و اینکه کفایت لازم برای بهره برداری از استعدادهای ایران وجود ندارد. بهترین روش برای اثبات این انتقاد - حداقل براي خودتان - اين است كه سفر كنيد، به شهرهاي مختلف ايران. به عنوان مثال اگر راهي چهارمحال و بختياري شويد ، خواهيد ديد كه سرزميني سرشار از پتانسيل برتر بودن در زمينه دامپروي ، توريسم و كشاورزي ، مردان و زناني فعال و جوانان مشتاق، چگونه در فقر و بيكاري غوطه ور است و حتي يك كارخانه مهم  در اين استان وجود ندارد. هنوز روستاهاي پراكنده و بدون برق و آب – در سرزميني كه منبع آب است – خودنمايي مي كنند .در كهگيلويه و بويراحمد هم همينطور مي تواند به خوبي كندي فرايند توسعه را مشاهده كنيد.

۲- ۳۰ كيلومتري ياسوج ( جاده شهركرد - ياسوج) روستايي است به نام خميني آباد. فقير ، مهجور و عقب مانده و در واقع تابلوي خوبی است  از اوج ناکارآمدی مديريت كشور در توجه به مناطق محروم كشور و همچنين بي‌توجهي به شان و نام رهبر فقيد انقلاب و آرمان هايي كه در سر داشت.

3- احمدي نژاد به هر دو استان سفر كرده است. شايد زود باشد كه بخواهيم از نتايج سفرش ، اثري ببينيم ولي در باباحيدر( شهري كوچك در چهارمحال و بختياري)‌ از نتايج اين سفر و اميد به وعده هاي داده شده پرسيدم. ساده و راحت گفت : اين هم مثل قبلي ها ، يه چيزهايي گفت و رفت.

4- از شهركرد تا ياسوج ، توريست خارجي نديدم ولي مردم عادي اين دو استان هيچ اطلاعاتي از وضعيت مناطق مختلف ، جاذبه هاي گردشگري استان و .. نداشتند و حتي از راهنمايي توريست ايراني ناتوان بودند ، چه رسد به توريست خارجي. اما با اين وجود جاذبه هاي اين دو استان آنقدر فراوان هستند كه تحت شرايطي به ديدنشان رفت.