فرض كنيد استعفاي استاندار يزد در يك كشور توسعه يافته رخ داده و يا به عبارت دقيق تر شايعه آن پخش شده بود. بديهي بود كه در همان لحظات نخست ، سخنگو و يا روابط عمومي استانداري نشست مطبوعاتي برگزار مي كرد. احزاب مختلف حامي يا منتقد با اظهارنظر مي پرداختند ، بويژه حزبي كه مقام عاليرتبه بدان وابسته بود. رسانه هاي گروهي به تجزيه و تحليل اين اتفاق اهتمام مي ورزيدند و .... در يزد اما پس از چند روز از گذشت اين اتفاق ، تنها چند سايت خبري به اين موضوع پرداختند و سياسيون سكوت پيشه كرده اند. ممكن است در كوتاه مدت اتخاذ چنين سياست هاي مطلوب به نظر رسد ولي هرچه مي گذرد ، وقوع چنين اتفاق هايي و رخدادهاي پس از آن ، به خوبي نابساماني وضعيت نهادهاي سياسي استان و عدم شفافيت وضعيت سياسي را نشان مي‌دهد. به عبارت دقيقتر روزه سكوت اكنون سياستمداران از سر تدبير نيست ، ناشي از ناچاري و بي برنامگي است.