امروز سعي كردم واكنش خبرگزاري ها داخلي و خارجي به نامه نگاري احمدي نژاد به بوش را دنبال كنم. داخلي هاي موافق از اين اقدام به عنوان اقدامي شجاعانه ، مبتكرانه ، بي سابقه ،‌ موثر و .... ياد كرده بودند و رسانه هاي خارجي هم آن را نشانه ديگري از تمايل ايران براي برقراري ارتباط با آمريكا. اما گمانم كه دقيق ترين ارزيابي را خبرگزاري رويتر انجام داده بود. از نظر رويتر ، اين اقدام يك خبر غيرمترقبه ديپلماتيك بود. از نوع خبرهايي كه بعضا از سوي احمدي نژاد و يارانش ، خبر خوش نام گرفته اند و حرف زدن درباره اين حرف ها ، بدجوري زير زبانشان مزه كرده است. حال اين خبرهاي خوش چه پيامدهايي دارند و چه دستاوردهاي مثبت،‌ فعلا معلوم نيست. چون برخي مثل خبرهاي هسته اي قابل ارزيابي نيستند، برخي چون ورود زنان به ورزشگاه به سرعت لغو مي شوند. پس ! فعلا مي ماند قطعيت اين نكته كه رئيس دولت نهم دوست دارد هميشه صفحه اول رسانه ها بماند و تيتر يك باشد. حال اين جا براي او مناسب است يا نه، بايد بيشتر منتظر ماند و ارزيابي دقيق تري كرد.