امروز هشت مارس ، روز جهاني زن است. در 1910 میلادی است که «كلارا زتكين» بانوى نامى آلمانى و دبير سازمان بين المللى زنان در كنفرانس كپنهاگ، روز هشتم ماه مارس را به عنوان روز جهانى زن پيشنهاد مى كند، او روزى را كه مقارن با سالگرد تظاهرات زنان در سال ۱۹۰۸ در ميدان راتگرز واقع در شرقى ترين قسمت منهتن بود، به عنوان بهترين روز براى گراميداشت اين جنبش پيشنهاد مى كند. يادبود تظاهرات بزرگى كه در آن، زنان خواستار حق راى و ايجاد يك اتحاديه كارگرى بافندگى بودند. البته امروزه ابعاد خواسته هاي زنان در همه جاي جهان و همچنين ايران ابعاد گسترده تري يافته است. دولت هم چندان ميانه خوشي با اين خواسته ها ندارد و فعلا هم هر دو راهي جداگانه مي روند. در هر صورت زنان ايران اين شايستگي را دارند كه همراه با همه زنان جهان اين روز را گرامي دارند. ولي كاملا معلوم است كه آنها تافته جدابافته هستند. نه اينكه خودشان بخواهند، ديگران مي خواهند. ديگراني مثل آيت الله خزعلي كه مواظب هستند پسران و دختران جوان ايراني به جهنم نروند. حتما اين كارها هم در همان راستاست. پس بايد زنان و دختران ايراني از اين ديگران خيرخواه متشكر باشند. بي خيال! شايد بشود همين طوري خودماني و حتي درون خانواده ها و دور از چشم ديگران ، اين روز را گرامي داشت. يك تبريك، سپاس و يك نشانه ، سمبل و يا هديه. زنان و دختران ايراني كه به اين چيزها عادت كرده اند. همين كافي است.