امروز براي انجام كاري به خيابان امامت در نزديكي دخمه رفته بودم . خانه هاي بي قواره وبزرگ در حال ساخته شدن بودند. موتوري هاي سرگردان به سوي دخمه در حال حركت بودند. نكته اي كه عجيب مي نمود عدم رعايت اصول شهرسازي در اين شهرك هاي قارچي بود. از فضاي سبز خبري نيست. خيابانها پر از چاله و چوله هستند. در نماي ظاهري خانه ها هيچگونه هماهنگي محيطي و ساختاري ديده نمي شود. پياده روها پر از مصالح ساختماني بودند . و خانه ها نيز همچنان بزرگ و بدقواره بودند. يادم به جلسه دوسال پيش سازمان مسكن و شهرسازي افتاد كه يكي از مسئولان استان با استناد به روايتي از امام پنجم شيعيان مي گفت: واجب است مومن بايد خانه بزرگ و راحت داشته باشد. و بدين ترتيب از گسترش افقي شهر دفاع مي كرد. جالب آنكه وقتي حرف چگونگي خدمات رساني به اين شهرك ها و هزينه زياد ساخت و ساز و مشكلات شهرك هاي حاشيه اي به ميان مي آمد آن مسئول به قانون اساسي و حقوق شهروندي اشاره مي كرد و مي گفت:‌دولت موظف است تامين كند. گمان مي كنم در بسياري از بخش هاي ديگر هم نحوه نگرش مديران چنين است كه وضع جامعه امروز ما اين است.