دیروز و دیشب رسانه های داخلی را مرور کردم و سعی کردم از سیاست رسانه های داخلی در این باره چیزی بفهم. اغلب شبکه ها این مسئله را به عنوان خبر دوم و سوم خود و حتی در یک مورد به عنوان خبر پنجم نقل کردند. در همان ساعات در بررسی سیصد شبکه ماهواره ای، حدود صد شبكه به اين موضوع پرداخته بودند، به عنوان خبر اول و مهم ، آنهم براي مردم كشورهايي كه بعضا نمي دانستند ايران در كجاي جهان واقع شده است. ممكن است توجيه اين باشد كه هراس عمومي ايجاد نشود ولي اگر اعتمادملي جلب نشود، در روزهاي سخت تر چگونه مي توان به حمايت عمومي دل بست. روزگاري حسن روحاني ، مسئول پيشين پرونده هسته اي در قبال انتقاداتي كه از سوي لاريجاني و ديگران به او و عملكرد تيم همراهش مي شد ، گفته بود: ميز مصاحبه با ميز مذاكره فرق دارد. اكنون كه ميز مذاكره هم در كار نيست و بازي با افكار عمومي در جريان است. به عنوان مثال آمريكايي ها در آخرين بيانيه روي مردم زوم كرده اند. بدين سبب شايد بهتر باشد اين مردم به گونه اي شفاف تر در جريان قرار بگيرند و فقط شعار نشنود. هنگام عمل تنها از دست مردم كاري بر مي آيد نه مسئولاني كه خوب شعار مي دهند.