این کلیپ صوتی - تصویری - آموزشی - ارزشی را به دوستان علاقه مند به امر خبرنگاری و بویژه ساخت و تولید مصاحبه های دقیق و حرفه ای تقدیم می کنم.

الف: ویتگنشتاین در باب مناسک چنین تعبیری دارد: " بعضی اوقات که از چیزی عصبانی ام، عصایم را به زمین، یا به درخت و مانند اینها می کوبم. ولی مسلما فکر نمی کنم که تقصیر از زمین است یا ضربه من می تواند هیچ اثری داشته باشد. فقط خشمم را بیرون می ریزم. مناسک نیز همه همین حالت را دارند." به گمانم حال و روز سیاست ورزی در ایران نیز همین است.

ب: ۲۰ ماه پیش از قول عطاالله مهاجرانی در گفتگو با اعتماد خواندم که: " تازگی فهمیده ام که زندگی مثل دریاست و سیاست مثل صدف های خرد و ریز در ساحل. به قدر کافی عمرم را صرف بازی و جستجوی صدف کرده ام. نوبت نگاه به دریاست."

ج: و فراتر از این؛ جولین بل، که از هم عصران ویتگنشتاین بود، در شعری به کنایه درباره تلاش های استادش چنین می گوید:

" ما که خوب می دانیم این حرف ها بی معناست؛

پس چرا در این دهلیز تو در توی درد و غم، باید در پی ارزشی بود؛

و حال آنکه به آسانی در مادیات همه گونه حظ جسمی و روحی می توان یافت."

د: اما به راستی دریا کدام سوست؟

این روزها در جهان مرتبط با دولت نهم اتفاقی افتاد که نمی دانم چرا در رسانه های وابسته و غیر وابسته به این دولت بازتابی پیدا نکرد. اتفاق از این قرار بود که در مسابقه ملکه زیبایی دنیا در سال 2008 که در ویتنام برگزار شد، دایانا مندوزا دختر ۲۲ ساله ونزوئلائی به مقام اول رسید. همچنین برای دومین سال متوالی ملکه زیبایی آمریکا در حین مراسم زمین افتاد. آخه خبر از این مهم تر! ونزوئلا اول شد، آمریکا به زمین خورد.

مادر وبلاگ نویسان جهان مرد. اولیو ریلی 108 سالخ بود و از یکسال پیش وبلاگ نویسی را شروع کرد. ریلی در يک خانه سالمندان در استراليا در گذشت. این پیرزن سرزنده و گاه خواننده دو جنگ جهاني را از سر گذراند و در طول زندگي‌اش شغل‌هاي جالب و متعددي را داشته؛ از جمع كردن تخم‌مرغ تا آشپزي. سال گذشته هم شبكه ABC، فیلم مستندی از زندگی او با عنوان "بازگشت اولیو ریلی به بروکن هیل" ساخت. اوليو آخرين پست خود را در 26 ژوئن به روز کرد.

یک پیشنهاد: شبکه بین المللی خبرنگاران (ijnet)، که یک کارگاه کم نظیر آموزشی است، می تواند برای همه کسانی که علاقمند به آموزش و یادگیری در حوزه رسانه و خبرنگاری هستند، مفید باشد. بحث های فوق العاده خوب و متنوعی که این سایت به اشتراک می گذارد، در رسانه های داخلی کمتر یافت می شوند. آموزش های سایت به زبانهای انگلیسی، اسپانیولی، پرتغالی و عربی هم در سایت ارائه می شوند. معرفی بورس های آموزشی در حوزه خبرنگاری از دیگر ویژگی های برجسته این سایت است. می توانید به راحتی عضو این شبکه شوید، در بحث ها شرکت کنید، از فرصت های آموزشی و تحصیلی رایگان مطلع شوید و تازه ترین بحث های آموزشی را دریافت کنید. برداشت من از مشارکت در این شبکه، نوعی تمرین برای " جهانی شدن" در حوزه رسانه است، یک تمرین مقدماتی و خوب.

راننده تاکسی برای دوستش تعریف می کرد که از وقتی بازیهای جام ملتهای اروپا را تماشا کرده، سختش شده بود که بازی های تیم ملی را نگاه کند. این حرف را از خیلی های دیگر هم شنیدم. نوعی احساس خجالت  و سرخوردگی از اینکه اینهمه نظم، زیبایی و پیشرفت  را در حاشیه یکی از خشن ترین ورزش ها تماشا می کنند. این در حالی است که تصاویر بازی ها را سانسور شده می بینند و در جریان حاشیه بازی ها هم نیستند، در غیر این صورت شاید دامنه بدبینی ها افزایش می یافت و به خانواده ها هم سرایت می کرد! البته برخی از تئوری پردازان و متفکران در ایران عقیده دارند که آنها این کارها (فوتبال بازی کردن، رانندگی درست و امثالهم) را برای خدا انجام نمی دهند، پس اگر به بهترین نحو هم انجام دهند، ارزشی ندارد. بگذریم! نمی دانم اگر به همین منوال که مردم ایران توانستند به جزئیاتی از یک رویداد ورزشی اروپایی دست پیدا کنند، از کیفیت و جزئیات سایر حوزه ها مثلا نظم و مبلمان شهری، بهداشت و تفریح، کیفیت و سبک زندگی، قانون مداری و حقوق شهروندی و ...، آگاهی پیدا می کردند، دامنه بدبینی ها تا کجا می کشید. با این توصیف می توانیم به حکومت حق بدهیم که ماهواره را ممنوع کرده است. خوب از قدیم گفته اند، دانستن مایه رنج است. چند سال پیش در سفری به کشورهای همسایه، در پایان سفر یکی از مدیران دولتی نظرم را در همین رابطه جویا شد. گفتم بد نیست برخی از مدیران در بازگشت از سفرهای خارجی، خودشان را زنده بگور کنند. می گفت بدبینانه و نامنصفانه قضاوت کرده ام. از حرفم دفاع کردم و اکنون هم درباره عقیده ام، راسخ تر شده ام.

رجانيوز كه مهمترين پايگاه اينترنتي حامي دولت نهم است و با توجه به مختصات گفته شده درباره اهالي اين قبيله، احتمالا مرداني آخرالزماني و يا چهره هاي نوراني ( = برخوردار از هاله نور)، مدعي عدالت و احتمالا صداقت آن را اداره مي كنند، در خبری به نقل از كيهان، ديگر رسانه مروج حقيقت و برآمده از فرهنگي ناب و خالص و فلان و بهمان، در خبري مدعي شده بود كه خانم (ف-خ) گزارش نويس روزنامه اعتماد ملي اخيراً با انتشار مطلبي در وبلاگ شخصي خود با تقدير از يك رقاص همجنس گراي لوس آنجلسي، خواستار آزادي همجنس بازي شد!!

خبر برايم جالب بود و دور از انتظار. سري به وبلاگ فهمیه خضر حیدری، زدم. متن خبرها را باهم مقايسه كردم. خيلي تفاوت نداشتند، فقط دو سه نكته در حرف هاي فهيمه خضر حيدري وجود دارد كه كيهان و رجانيوز آن را به عمد حذف كرده اند. الف: اگر اصلا آدم مزخرفي است ( خرداديان) و هر چه كه هست، همين است كه هست ب: راستش حرف‌هايش دل من را به درد آورد. ج: من خودم هم كه دارم اينها را مي‌نويسم به شدت از همجنس‌خواهي بدم مي‌آيد. نیازی به گفتن نیست که از بقيه مطالب هم نتيجه گيري دلبخواهي شده است.

مي دانيد كه اين جماعت كيهان نشين علاوه بر مباني مدعايي سفت و محكمي كه بدان اعتقاد دارند، از تربيت شده هاي پرفسور مولانا هم به شمار مي روند. به همين سبب انتظار مي رفت اگر از اين طرف چيزي دستگيرشان نشده است، حداقل از آن غرب رفته چيزي بياموزند. اما انگار زهي خيال باطل! تنها چيزي كه ياد گرفته اند و خوب عمل كرده اند، داشته ها و آموخته هاي برادر حسين است از دوران بازجويي و پرونده سازي.

این روزها سعی کردم واکنش های احتمالی به اظهارات احمدی نژاد در جمع روحانیون وابسته به جامعه مدرسین را رصد کنم. که گفته بود در عراق قصد ربایشش را داشته اند و الهام نیز تائید کرده بود که آمریکا این نیت را داشته است. واکنش های داخلی سه نوع بودند. نفی، سکوت و یا اشاره به میل به جنجال سازی نزد احمدی نژاد. بهترین نوشتار را از غلامحسین کرباسچی دیدم در روزنامه امروز کارگزاران. اما جمع بندی این واکنش ها روشن می سازد که اکنون در نگاه اکثریت نخبگان ایرانی، اعم از اصولگرا و اصلاح طلب، بر سر بی رنگ بودن حنای احمدی نژاد اجماع وجود دارد. البته جامعه روشنفکری هم الان می تواند سرش را بالاتر بگیرد و هشدارهایی که ۳ تیر سه سال پیش به عوام داد، را یادآوری کند. امید که این حنای بی رنگ به چشم توده ها هم بیاید و دگر باره این انتخاب ها، در باور مردم نگنجد. سوم تیر به گمانم می تواند یک نقطه عطف و شایسته ستایش باشد و تداعی کننده این نکته که یک اشتباه می تواند چه پیامدهای وحشتناکی داشته باشد.