ایساتیس

باز هم عكس تازه اي از رئیس جمهور منتشر شد. به نظر من چنین اتفاقاتی طبیعی است، بویژه در سفرهای خارجی. در زماني خاتمي هم چندبار چنين اتفاقاتي رخ داد، البته نه كاملا طبيعي. جالب اينكه در آن زمان مخالفان تلاش مي كردند با جعل چنين عكس هايي رئيس جمهور وقت را تخريب كنند. يكبار هم در حاشيه نماز جمعه چنين عكس هايي را توزيع كردند و فرياد زدند كه اسلام بر باد رفت. الان اكنون همان كسان انتشار چنين عكس هايي را احتمالا مصداقي از توطئه عليه نظام مي دانند. خوب ! هميشه آسياب به نوبت بوده است. من تصور مي كنم يكي از بركات به قدرت رسيدن اصولگرايان دوآتشه در ايران، درك طبيعي بودن بسياري از اتفاقات و رويدادها در عالم سياست است. البته اگر قبول كنند و چنين مواردي را توطئه دشمنان و مخالفان ندانند.

 همه نگران عرب ها شده اند. گويا اين تنبلهاي ترسو دوباره با غربي ها پچ پچ كرده اند كه درباره ايران چه كنيم. امر بعيدي نيست. ولي ايران براي كاهش نفوذ غرب در اين منطقه چه كرده ايم. رئيس جمهور محترم چند بار با هوگوچاورز ديدار كرده ، چندبار با سران عرب. مشكل جزيره ها مثل استخوان لاي زخم مانده ، اهل تسنن چندوقت يكبار داد مي زنند كه حقوق ما مثلا برگزاري نماز جماعت حل نشده ، در عراق هم روز بروز جو ضد شيعي و ايراني تقويت مي شود . جالب اينكه رئيس جمهور در توجيه سفر مجدد به امريكاي جنوبي گفته اند: در نيكاراگوا همزمان با پيروزي انقلاب اسلامي تحولات مهمي رخ داد و آقاي "اورتگا" به رييس جمهوري انتخاب شد كه ديدگاه‌هاي مشتركي با جمهوري اسلامي ايران داشت.  آقاي اورتگا پس از چند سال دوباره به رييس جمهوري اين كشور انتخاب شده و در سفر به اين كشور و گفت‌وگو با ايشان ، براي تقويت و توسعه روابط تلاش خواهيم كرد. تبصره ۱: دانيل اورتگا که دهم ژانویه به طور رسمی قدرت در نیکاراگوئه را در اختیار گرفته، تاکید کرده  که از اهداف انقلابی خود فاصله بسیاری گرفته و مایل به همکاری با کاخ سفید است . اورتگا چند روز پيش از سفر احمدي نژاد با امريكايي ها گفتگو كرد و گفته مي شود درخواست هايي درباره گسترش همكاري ها كرده است. تبصره ۲: شايد چون رئيس جمهور فكر كرده برنامه هايش براي بازگرداندن ايران به بيست و شش ،هفت سال پيش تاحدودي موفق بوده مي تواند در ابعاد جهاني هم آن را پياده كند.

مدتی است در وبلاگستان غوغایی شده ، بابت هوس دولت براي كنترل بيشتر وبلاگ نويس ها.ظاهرا دولت در مورد وبلاگ نويس ها كوتاه آمده و اوضاع آرام شده . در يزد اما در اين باره نه كسي نوشت و نه كسي ديگران را توجه داد. پيش از اين در قضيه يلدابازي هم چنين شد. وبلاگستان يزد ، كند و كوتاه از كنار قضيه گذشت. اين وضعيت مردابي ، البته كه شايسته نيست. پس فكري بايد كرد...

پس از پایان انتخابات در روزنامه خاتم یزد گزارشی نوشتم با این عنوان : سر اصلاح طلبان بی کلاه ماند. البته در مطلب تشریح شده بود که همه احزاب شکست خوردند ولی شکست اصلاح طلبان سنگین تر بود. درج این مطلب سبب ناراحتی جمعی از اصلاح طلبان یزدی شده و به انحا مختلف گلایه و شکوه کرده اند که از خاتم یزد انتظار نداشتیم. ۱- نمی دانم این دوستان مثلا آقای تشکری - که مسئولیت حزب کارگزاران در یزد را بر عهده دارد- چه توقعي از خاتم یزد دارد. اساسا امثال ایشان در حال حاضر چه نسبتی با اصلاح طلبی دارند. مدیر دولت احمدی نژاد هستند و سیاست های این دولت را حداقل در بخش خود و تلویحا در حوزه مدیریت کلان استان تائید می کنند، بعد زير عباي خاتمي و هاشمي عكس يادگاري مي اندازند. ۲- اساسا در روزنامه خاتم يزد تا كنون عليه " اصلاح طلبي " مطلبي منتشر نشده است ولي عليه برخي " اصلاح طلبان" ، بله و در صورت عدم تغيير رويه برخي دوستان ادامه هم خواهد داشت. ۳-  حتي هزينه فايده مالي هم بكنيم. وقتي ائتلاف ياران باران از دادن حتي يك كادر آگهي به روزنامه خاتم يزد خودداري مي كند يا .... بگذريم. قصد اين بود كه عرض كنم مشي تحريريه خاتم يزد و دوستان همراه ، تغييري نكرده است و قرار نيست عوض شود. مشي برخي دوستان است كه نياز به بازنگري دارد.

خبر خوشی نیست. شورای امنیت قطعنامه تحریم ایران را تصویب کرد. ممکن است تصویب این قطعنامه اثر چندانی بر زندگی مردم نداشته باشد ولی وقتی بفهمیم در جهان تنها کشورهایی مانند سودان و برمه مشمول تحریم سازمان ملل شده اند، نمي توانيم احساس خوشايندي داشته باشيم. در واقع بار رواني تحريم است كه اكنون روي دوش ايرانيان - بويژه كساني كه ارتباطات بيشتري با جهان خارج دارند- سنگيني مي كند نه ترس از مشكلات مالي . براي خنثي كردن اين بار رواني اما راه حل هايي هست كه بايد با استفاده از ابزارهاي مناسب و زمان سنجي به كار گرفته شوند. مثلا ديروز و در آستانه تصويب قطعنامه ، پيام احمدي نژاد درباره ميلاد مسيح منتشر شد. دقايقي از انتشار اين پيام نگذشته بود كه خبر تصويب قطعنامه منتشر شد. اين خبر سبب شد خبر پيام احمدي نژاد حتي در خبرگزاري هاي داخلي به حاشيه رود.  شايد بهتر بود پيام امروز يا فردا منتشر مي شد كه اندكي از هيجان خبري تصويب قطعنامه كاسته شده بود. نكته ديگر اينكه اكنون ما براي رساندن اينگونه پيام‌ها رسانه خوبي در اختيار نداريم. اكثر رسانه هاي جهان مسلما از كنار اين پيام خواهند گذشت و در نهايت پيام به گوش مسيحيان ساكن ايران خواهد رسيد كه نه عددي هستند و نه زوري دارند. كاش دولت نهم كه سياست تهاجمي در عرصه بين الملل را اتخاذ كرده است ، درباره ابزارهاي پيام رساني هم چاره اي انديشيده بود. بدون داشتن يك شبكه تلويزيوني انگليسي زبان مانند الجزيره يا رسانه جهاني مانند تايم ،‌ چنين سياستي يعني حمله با دست خالي.